W zasadzie to po roku a nie po latach, ale spotkalismy sie wreszcie stara ekipa. Ok stara ekipa stara ekipa ale bylo ewiecej ludu =D wazne, ze bylo fajnie =D i przede wszystkim ze bylo tak jak za starych dobrych(licealnych czasow). Wypili my, pogadali my, zawarl ja nowe kontakty biznesowe(lol) i bylo fajnie. wiem, ze ta notka jest nieskladna ale godzina mowi sama za siebie, zwlaszcza ze swoje dzisiaj wypilismy i sam fakt pisania notki wskazuje na to, ze jestem juz dosc trzezwy. Amen

Zgodnie z moimi przewidywaniami. Dobrze poprowadzony sprawia, że gracze zakochują się w tym systemie. Tym razem postanowiłem uwolnić całe a przynajmniej sporo szaleństwa krótym Changeling aż promieniuje. Mówiąc krótko i na temat: zwariowałem Lublin. Antagonistą tym razem był Snywidzący szaleniec, który wykiwał Morfeusza i przebił barierę między snem a rzeczywistością w Lublinie. Gracze mieli sesję, która nie kierowała się normalną logiką i często wyglądała jak na tripie(przytulanie się do chodników, przekonywanie bramy trynitarskiej żeby nie zamykała się w sobie, przekazywanie Glamour pocałunkiem). Było wesoło i było duuuuuużo śnienia, więc postać Ani miała okazję się wykazać.

Ciekawe czy zaczęli się już zastanawiać, dlaczego ich postacie jako jedni z nielicznych zachowały pełnie zdrowych zmysłów…

Chodziłem za nią cały dzień,
Jak wierny pies w londyńskiej mgle.
(…)
I taki z tego miałem zysk,
Że tęgo oberwałem w pysk.

No comments. To personal.

Zamieszanie z tym rejsem niemiłosierne, ale jest wesoło. W każdym razie płyniemy. Słowem wyjaśnienia cytaty z maila kapitana do armatora

W związku z niejasnym stanowiskiem firmy Agencja Żeglarska Skaut w sprawie realizacji Umowy Czarterowej nr 09/2008 zawartej w dniu
10.12.2007 i dotyczącej czarteru jachtu s/y Orzeł w dniach 20.07-09.08.2008, proszę o odpowiedzi na następujące pytania:
1) Czy jacht będący przedmiotem umowy czarterowej jest sprawny lub będzie sprawny w dniu rozpoczęcia terminu czarteru?
2) Czy port przekazania jachtu jest zgodny z paragrafem 2 umowy czarterowej?
3)Jeśli Armator zamierza zgodnie z paragrafem 3 Ogólnych Warunków Czarteru (OWC) zmienić port przekazania jachtu, to czy miejsce przekazania zostało już określone?

(…)

2) Jeśli portem przekazania jachtu ma być La Coruna, proponuję, by armator zapewnił transport załogi nie z portu Belfast, a:
- 9 osób z Polski w dniu 19.07.08, z lotniska w Poznaniu (1305 –> 1430, Ryanair), przez Liverpool i dalej do Santiago de Compostela (1830 –> 2145, Ryanair). Ze względu na brak połączeń komunikacją publiczną miastem La Coruna o tak późnej porze, Armator winien zapewnić transport z lotniska do miejsca postoju jachtu lub hotel w miejscowości Santiago de Compostela w nocy z 19/20.07.08 o standardzie hostelu.
- 1 osoba z miasta Dublin w Irlandii do Santiago de Compostela,
3) Ze względu na odległość dzielącą porty La Coruna (Hiszpania) i Bergen (Norwegia), to jest około 1400Mm, uważam przeprowadzenie rejsu w terminie trwania umowy czarterowej za obarczone dużym ryzykiem. Trasa rejsu wiedzie przez rozległe rejony Atlantyku, ruchliwe podejście Kanału Angielskiego, wody Północnego Atlantyku oraz północnej części Morza Północnego. Obszar ten znany jest ze zmiennych warunków meteorologicznych, często spowalniających lub uniemożliwiających żeglugę, również w miesiącach letnich. W znaczący sposób uległby zmianie charakter rejsu. Z turystycznego stałby się czysto awaryjnym przeprowadzeniem jachtu, charakteryzującym żeglugę zawodową, wykonywaną za odpłatnością. Informuję również, że w przypadku takiej zmiany, część załogi wyrażającej dotychczas swoją chęć uczestniczenia w rejsie, zrezygnuje z udziału. Powoduje to wówczas konieczność ponownego określenia warunków finansowych umowy czarterowej. Zmniejszenie załogi jachtu bez wcześniejszego przygotowania uważam również za odstępstwo od zwykłej praktyki morskiej. Żegluga taka może skutkować pogorszeniem bezpieczeństwa załogi i jachtu.
4) Ze względu na podane powyżej informacje, proponuje zmienić trasę rejsu na: La Coruna (Hiszpania)- Oban (Szkocja). Dzięki temu mógłby zostać zachowany turystyczny charakter rejsu. Port Oban, dzięki bardzo dobremu skomunikowaniu z lotniskami w Glasgow Prastwick i w Edynburgu, umożliwia łatwą wymianę załogi. Podróż załogi zmieniającej i przekazanie jachtu mogło by się odbyć w sobotę 09.08.08, zaś powrót załogi mógłby się dobyć z Glasgow do Wrocławia w niedzielę 10.08.08. Wymagana byłaby rezerwacja hostelu w Glasgow w nocy z soboty na niedzielę. Koszty hostelu pokryłaby załoga.

Nieźle nie ?? Grunt, że w dalszym ciągu płyniemy

Przeczytałem. Zajęło mi to straszliwie długo i bardzo niedługo. Tak naprawdę, to czytałem ją całe 3 dni a w zasadzie jedno popołudnie w pociągu, chwile po różnych przystankach autbusowych i jeden wieczór. Nienajgorszy wynik, choć powiniennem był przeczytać to na raz.

“Ani tam kota ani kołyski” to chyba najlepsze podsumowanie całej tej książki. Co więcej? Jest dziwna. I śmieszna. I satyryczna. I tragiczna. I dobra. To tak w skrócie.

A tak pełniej?

Jest śmieszna. I satyryczna. Vennegut w te książce śmieje się ze wszystkiego. Z państwa, z USA, z religii, z nauki, z ludzkiej głupoty. I robi to w fajny dość wyrafinowany sposób.

Jest dziwna. Opowiada o cęsto normalnych rzeczach z wypaczeniem wieloletniego RPGowca

Jest dobra. Po prostu.

Starcie

System: Mage: the Awakening

Gracz: Alther

Czas: Czerwiec 2007

Wybuch ognia zupełnei zaskoczył Shadowwolfa i gdyby nie wrodzone zdolności regeneracyjne pewnie byłby martwy zanim jescze walka się zaczęła. Podniósł się z pod gruzu rozglądając się po dziedzińcu uniwersytetu. Pusty brukowy plac, obrośnięty bluszczem budynek i pieprzony Niszczyciel w sutannie księdza wychodzący przez dziurę w ścianie, którą zrobił. “Nie chciałeś po dobroci to odbiorę księge siłą” stwierdził Niszczyciel “Po moim trupie” Shadowwolf mamrotał już modlitwę do Ojca wilka i miał nadzieję, że i tym razem legendarna szybkość go nie zawiedzie. Zdążył w ostatniej chwili, uskakując przed ognistym podmuchem i wyrzucił z dłoni łańcuch, który jeszcze przed chwilą był tatuażem. Zapowiadała się ciężka przeprawa…

Jedna z najfajniejszych walk magicznych, któe miałem okazję prowadzić. Zaklęcia fruwały gęsto a efekty były pomysłowe(szerszenie z orzeszków ziemnych). Shadowwolf wygrał w końcu ale było to przysłowiowym “rzutem na taśmę” i odwołaniem do magii krwii a nie magii atlantydzkiej

Homecomming

System: Changeling: the Lost

Gracz: Lathea

Czas: Avangarda 2008

Zorientowawszy się, że jest w Londynie Szara Pani zignorowała towarzyszy i puściła się biegiem przez znajome osiedle. “Do domu!” to była jedyna myśl w jej głowie. Błyskawicznie znalazła się koło rodzinnego domu.  Oparła się o furtkę z amiarem wejścia i… zamarła. Oto bowiem w oknie zobaczyła siebie samą dyskutującą z matką. Ona, albo raczej druga ona była nią i jednocześnie nią nie była. Wyglądała jak ona, ale z poza maski przebijał prawdziwy wygląd, którego żaden odmieniec nie mógłby pomylić. Kilka patyków, garść liści, i parę szklanych paciorków - oto czym naprawdę był jej sobowtór. Podrzutek. Stwór, nie potwór który zajął jej miejsce w życiu. Tymczasem rozmowa skończyła się i Ona podeszła do okna. Na twarzy miała podły uśmiech mówiący “wygrałam. Teraz to moje życie”. Odpowiedź była tylko jedna - Szara Pani obiecała jej śmierć. Bez słów, słowa nie były potrzebne w tym moemncie. Ona zaś zasłonęła zasłony i wróciła do nie swojego życia. “Zginiesz dzisiaj w nocy…”

Tak po krótce wyglądała scena. Oczywiście ciężko to opisać komuś kogo tam nie było, nawet w miare na świeżo (sesja była w ostatnią sobotę).

Nigdy nie myślałem, że raw text będzie aż tak wielkim problemem. Wygląda na to, że obejdziemy się wersją papierową po prostu. W sumie moze być, tylko erraty trzeba uwzględnić.

Spokojnie chodzi o takie do RPGów a nie ludzkie;). Na Avangardzie 2008 rozmawiałęm z Przemkiem Bobkowskim z Q-workshop o projektach kości. Wygląda na to, że będziemy robić kości przynajmniej jako materiały promocyjne. Na 90% powstaną kości do [wycięte przez Marketing] oraz niecomniej pewne do L5K. Na razie rozmowy trwają, zobaczymy ile Q sobie policzy za te kości.

Pracuje w zasadzie non-stop(z przerwami na sesje:D) od kiedy wróćiłem do kraju. Robię wszystko i jeszcze troche więcej a i tak w chwilach takich jak ta nie tylko nie wiem w co ręce włożyć ale i jak się do pewnych rzeczy zabrać. Mam nadzieje, że to wszystko gra warta świeczki